অনুবাদত অসমীয়া কবিতা
মোৰ নীলা কুকুৰা
মূল: এন গ্ৰে
ভাবানুবাদ: যশোৱন্ত নিপুণ
মই মোৰ নীলা কুকুৰাজনীক এটা গান শুনাওঁ ৷ মই তাইৰ ডেউকা দুখন
মোৰ গাত মেৰিয়াই লওঁ ৷ শিয়ালটোৱে তাইৰ প্ৰেমিকক ভক্ষণ কৰিছিল,
মনে মনে ৰুক্ষ ঘাঁহবোৰৰ মাজেৰে,
আৰু বৰষুণে ধোৱা আকাশেৰে আহি ৷ মই তাইক কওঁ, ময়েই নীলা বগলী,
আৰু নীলা ভাটৌ ৷ আমি অনুচ্চ সুৰত
ফৰাছী ভাষাত কথা পাতোঁ ৷ মই তাইক কওঁ
ঘোঁৰা, ষাঁড়, আৰু সিংহ এই সকলোবোৰেই তৰাবোৰত আছিল
আমাৰ জীৱনৰ বেলেগে বেলেগ সময়ত ৷ মই তাইক
কওঁ আনকি
সাগৰেও কৰিব নোৱৰা বহুত কিবাকিবিয়েই আছে,
যেনে ঘূৰি
অহাটো
যেতিয়া সেয়া যোৱাৰ সময় ৷ মই তাইক কওঁ মোৰ
হৃদয় প্ৰলয়ৰ
সাগৰত এখন নাও, এটা কফিন, এখন পাল তৰি দিয়া জাহাজ ৷
মই তাইক কওঁ বৰ্তমান সময় বুলিবলৈ একোৱেই নাই,
কঁহুৱাৰ গোটেই পথাৰখনেই তাইক এহেজাৰ
ভিন্ন উত্তৰ দিব পাৰে ৷ মই তাইক কওঁ এটা কুকুৰ
লাইটহাউচ এটা হ’ব পাৰে, এটি ঘৰচিৰিকাই সপোন দেখিব
পাৰে
তাৰ গানৰ, টোপনিত কঁপাই তুলিব পাৰে তাৰ কণ্ঠ
৷
মই তাইক কওঁ কেনেকৈ এজনী মায়া ধাত্ৰীয়ে গীত গাই প্ৰত্যেক কেঁচুৱাকে তাৰ
নিজৰ নিশংক গীতটোলৈ লৈ যাব পাৰে ৷ এই নিশা, জোনটোৱে এন্ধাৰবোৰ
ঠেলি পঠিয়ায় ৷ মোৰ চুলি তাল গছবোৰত লাগি ধৰে ৷ মই তাইক কওঁ মই এজোপা গছ
হ’ব পাৰিলোঁহেতেন, তুমি যদি মোক ইয়াত অলপ
বেছি সময় ধৰি ৰাখিলাহেঁতেন ৷
মই তাইৰ ডিঙিটো স্পৰ্শ কৰোঁ ৷ তাই অস্পষ্ট
শব্দ কৰে,
কণী আৰু পাখিৰ তাইৰ গান ৷ মই তাইক কওঁ
তুমি
এক উচ্ছল তৰংগ আছিলা, বৰ্ষাৰ বিজুলী চমকনিৰে ধুমুহাৰ এজন পুৰুষ ৷