কিমান নাৱত কিমানবাৰ

মূল : সচ্চিদানন্দ ব্যাত্স্যায়ন

অনু : ৰাজেন্দ্ৰনাথ বৰদলৈ

কিমান দূৰ-দূৰণিৰ পৰা কিমানবাৰ

কিমান টুলুঙা নাৱত বহি

মই তোমাৰ উদ্দেশ্যে আহি আছোঁ

হে মোৰ ক্ষণ-প্ৰভ জ্যোতি !

কুঁৱলিৰ আৱৰণে মাজে মাজে

মোৰ দৃষ্টি তোমাৰ পৰা আচ্ছন্ন কৰি ৰাখিছিল

তথাপি কুঁৱলিৰ দৰে কোমল

তোমাৰ ৰূপাল দ্যুতিয়ে

তোমাৰ সৈতে ঘটাইছিল মোৰ নিবিড় পৰিচয়
|

কিমানবাৰ মই

ধীৰ, আশ্বস্ত, অক্লান্ত

হে মোৰ অজ্ঞাত সত্য ! কিমানবাৰ..

আৰু কিমানবাৰ কিমান চিকিমিকি জাহাজে

মোক কঢ়িয়াই লৈ যায় দূৰ- দূৰণিলৈ,

দুঃসহ বতাহৰ সোঁতে

মোক লৈ যায় অচিনাকি দূৰ দেশলৈ

য‘ত নগ্ন আন্ধাৰ

       আৰু নগ্নতৰ হয়

এক উলংগ, তীক্ষ্ণ, নিৰ্মম প্ৰকাশ–

য‘ত পোহৰৰ কোনো দ্যুতিয়েই নাই

কেৱল আছে কিছুমান স্তুপাকাৰ

             তথ্যৰ অস্তিত্ব–

সত্য নাই, অন্তহীন বাস্তৱতাৰ….

কিমানবাৰ মই

ক্ষুণ্ণ, বিকল, সন্ত্ৰস্ত

কিমানবাৰ !

(প্ৰকাশ আলোচনীৰ মে‘ 1983 সংখ্যাৰ পৰা সংগৃহীত)